ക്രി സ്മസ് തലേന്നുള്ള രാത്രി, മഞ്ഞ് പുതപ്പുപോലെ നഗരത്തിനു മേൽ പൂർണ്ണമായി വീണിരുന്നു. ലോറി മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഇരുമ്പുകമ്പികളിലൂടെ തെരുവിന്റെ വെളിച്ചങ്ങൾ മണിയന്റെ കണ്ണുകളിൽ തട്ടി ചിതറുകയായിരുന്നു. ചുവപ്പും പച്ചയും നീലയും കലർന്ന അലങ്കാരവെളിച്ചങ്ങൾ, വീടുകളുടെ മുന്നിൽ തൂങ്ങിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ പരസ്പരം മത്സരിച്ചു കണ്ണുചിമ്മുന്നതുപോലെ; കടകളുടെ മുന്നിലെ തിരക്ക്, നഗരം മുഴുവൻ ഒരു ഉത്സവമായി മാറിയിരുന്നു. വഴികളിൽ ആളുകൾ നിറഞ്ഞു. കൈകളിൽ സമ്മാനപ്പൊതികളും കേക്കുകളും വൈനുകളും. എങ്ങും..

കൊച്ചി ഒരിക്കലും മൗനമായിരുന്നിട്ടില്ല. കടൽക്കാറ്റിന് പോലും അവിടെ ശബ്ദമുണ്ട്. ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലെ കഫേകളിൽ വിദേശഭാഷകൾ കലരുന്നു, ബോട്ട് ജെട്ടിയിലെ മുഴക്കമുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ, കടലോരമണലിൽ പന്തടിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ ആഹ്ലാദ തിരമാലകളുടെ വേലിയേറ്റം, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ തെരുവുകളിൽ മിന്നിനിറയുന്ന ചെറിയ എൽ.ഇ.ഡി. വിളക്കുകളുടെ നിര, രാത്രികളിൽ നനഞ്ഞ റോഡുകളിൽ വാഹനങ്ങൾ കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടോടുന്നു. പുതുമയും പഴമയും നിറഞ്ഞ ഈ നഗരം ഒരിക്കലും അയാളെപോലെ നിശ്ശബ്ദമാകാറില്ല. അപ്പോൾ മാധവ് എങ്ങനെയാണ് ഇവിടെ നിശ്ശബ്ദനായി